jed-no-rocz-nia-cy

jednoroczniacy (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: jednoroczniak

słowoliczbaprzypadekrodzaj
jednoroczniacymnoga mianownikmęski osobowy
jednoroczniacymnoga wołaczmęski osobowy
jednoroczniakpojedyncza mianownikmęski osobowy
jednoroczniakapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
jednoroczniakapojedyncza biernikmęski osobowy
jednoroczniakachmnoga miejscownikmęski osobowy
jednoroczniakamimnoga narzędnikmęski osobowy
jednoroczniakimnoga mianownikmęski zwierzęcy
jednoroczniakimnoga biernikmęski zwierzęcy
jednoroczniakimnoga wołaczmęski zwierzęcy
jednoroczniakiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
jednoroczniakommnoga celownikmęski osobowy
jednoroczniakowipojedyncza celownikmęski osobowy
jednoroczniakówmnoga dopełniaczmęski osobowy
jednoroczniakówmnoga biernikmęski osobowy
jednoroczniakupojedyncza miejscownikmęski osobowy
jednoroczniakupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz