jed-no-ple-mie-ńcom

jednoplemieńcom (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: jednoplemieniec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
jednoplemieniecpojedyncza mianownikmęski osobowy
jednoplemieńcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
jednoplemieńcapojedyncza biernikmęski osobowy
jednoplemieńcachmnoga miejscownikmęski osobowy
jednoplemieńcamimnoga narzędnikmęski osobowy
jednoplemieńcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
jednoplemieńcemnoga biernikmęski zwierzęcy
jednoplemieńcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
jednoplemieńcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
jednoplemieńcommnoga celownikmęski osobowy
jednoplemieńcowipojedyncza celownikmęski osobowy
jednoplemieńcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
jednoplemieńcówmnoga biernikmęski osobowy
jednoplemieńcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
jednoplemieńcupojedyncza wołaczmęski osobowy
jednoplemieńcymnoga mianownikmęski osobowy
jednoplemieńcymnoga wołaczmęski osobowy
jednoplemieńczepojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz