jed-no-kon-ce

jednokonce (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: jednokonka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
jednokoncepojedyncza celownikżeński
jednokoncepojedyncza miejscownikżeński
jednokonekmnoga dopełniaczżeński
jednokonkapojedyncza mianownikżeński
jednokonkachmnoga miejscownikżeński
jednokonkamimnoga narzędnikżeński
jednokonkąpojedyncza narzędnikżeński
jednokonkępojedyncza biernikżeński
jednokonkimnoga mianownikżeński
jednokonkimnoga biernikżeński
jednokonkimnoga wołaczżeński
jednokonkipojedyncza dopełniaczżeński
jednokonkopojedyncza wołaczżeński
jednokonkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz