jed-naw-czo-ść

jednawczość (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: jednawczość

słowoliczbaprzypadekrodzaj
jednawczościmnoga dopełniaczżeński
jednawczościmnoga mianownikżeński
jednawczościmnoga biernikżeński
jednawczościmnoga wołaczżeński
jednawczościpojedyncza celownikżeński
jednawczościpojedyncza miejscownikżeński
jednawczościpojedyncza dopełniaczżeński
jednawczościpojedyncza wołaczżeński
jednawczościachmnoga miejscownikżeński
jednawczościamimnoga narzędnikżeński
jednawczościąpojedyncza narzędnikżeński
jednawczościommnoga celownikżeński
jednawczośćpojedyncza biernikżeński
jednawczośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz