ja-ro-ńce

Jarońce (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Jaroniec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Jaroniecpojedyncza mianownikmęski osobowy
Jarońcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Jarońcapojedyncza biernikmęski osobowy
Jarońcachmnoga miejscownikmęski osobowy
Jarońcamimnoga narzędnikmęski osobowy
Jarońcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Jarońcemnoga biernikmęski zwierzęcy
Jarońcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Jarońcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Jarońcommnoga celownikmęski osobowy
Jarońcowipojedyncza celownikmęski osobowy
Jarońcowiemnoga mianownikmęski osobowy
Jarońcowiemnoga wołaczmęski osobowy
Jarońcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Jarońcówmnoga biernikmęski osobowy
Jarońcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Jarońcupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz