jan-kun

Jankun (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Jankun

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Jankunpojedyncza mnoga mianownikżeński
Jankunpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Jankunpojedyncza mnoga celownikżeński
Jankunpojedyncza mnoga biernikżeński
Jankunpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Jankunpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Jankunpojedyncza mnoga wołaczżeński

Jankun (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Jankun

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Jankunpojedyncza mianownikmęski osobowy
Jankunapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Jankunapojedyncza biernikmęski osobowy
Jankunachmnoga miejscownikmęski osobowy
Jankunamimnoga narzędnikmęski osobowy
Jankunempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Jankuniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Jankuniepojedyncza wołaczmęski osobowy
Jankunommnoga celownikmęski osobowy
Jankunowipojedyncza celownikmęski osobowy
Jankunowiemnoga mianownikmęski osobowy
Jankunowiemnoga wołaczmęski osobowy
Jankunówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Jankunówmnoga biernikmęski osobowy
Jankunymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Jankunymnoga biernikmęski zwierzęcy
Jankunymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz