jan-czu-re-wi-czu

Janczurewiczu (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Janczurewicz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Janczurewiczpojedyncza mianownikmęski osobowy
Janczurewiczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Janczurewiczapojedyncza biernikmęski osobowy
Janczurewiczachmnoga miejscownikmęski osobowy
Janczurewiczamimnoga narzędnikmęski osobowy
Janczurewiczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Janczurewiczemnoga biernikmęski zwierzęcy
Janczurewiczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Janczurewiczemnoga mianownikmęski osobowy
Janczurewiczemnoga wołaczmęski osobowy
Janczurewiczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Janczurewiczommnoga celownikmęski osobowy
Janczurewiczowipojedyncza celownikmęski osobowy
Janczurewiczowiemnoga mianownikmęski osobowy
Janczurewiczowiemnoga wołaczmęski osobowy
Janczurewiczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Janczurewiczówmnoga biernikmęski osobowy
Janczurewiczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Janczurewiczupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz