jan-czu-le-wi-czu

Janczulewiczu (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Janczulewicz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Janczulewiczpojedyncza mianownikmęski osobowy
Janczulewiczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Janczulewiczapojedyncza biernikmęski osobowy
Janczulewiczachmnoga miejscownikmęski osobowy
Janczulewiczamimnoga narzędnikmęski osobowy
Janczulewiczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Janczulewiczemnoga biernikmęski zwierzęcy
Janczulewiczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Janczulewiczemnoga mianownikmęski osobowy
Janczulewiczemnoga wołaczmęski osobowy
Janczulewiczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Janczulewiczommnoga celownikmęski osobowy
Janczulewiczowipojedyncza celownikmęski osobowy
Janczulewiczowiemnoga mianownikmęski osobowy
Janczulewiczowiemnoga wołaczmęski osobowy
Janczulewiczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Janczulewiczówmnoga biernikmęski osobowy
Janczulewiczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Janczulewiczupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz