jan-czuk

Janczuk (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Janczuk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Janczukpojedyncza mianownikmęski osobowy
Janczukapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Janczukapojedyncza biernikmęski osobowy
Janczukachmnoga miejscownikmęski osobowy
Janczukamimnoga narzędnikmęski osobowy
Janczukimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Janczukimnoga biernikmęski zwierzęcy
Janczukimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Janczukiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Janczukommnoga celownikmęski osobowy
Janczukowipojedyncza celownikmęski osobowy
Janczukowiemnoga mianownikmęski osobowy
Janczukowiemnoga wołaczmęski osobowy
Janczukówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Janczukówmnoga biernikmęski osobowy
Janczukupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Janczukupojedyncza wołaczmęski osobowy

Janczuk (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Janczuk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Janczukpojedyncza mnoga mianownikżeński
Janczukpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Janczukpojedyncza mnoga celownikżeński
Janczukpojedyncza mnoga biernikżeński
Janczukpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Janczukpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Janczukpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz