jan-cen

Jancen (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Jancen

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Jancenpojedyncza mianownikmęski osobowy
Jancenapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Jancenapojedyncza biernikmęski osobowy
Jancenachmnoga miejscownikmęski osobowy
Jancenamimnoga narzędnikmęski osobowy
Jancenempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Janceniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Janceniepojedyncza wołaczmęski osobowy
Jancenommnoga celownikmęski osobowy
Jancenowipojedyncza celownikmęski osobowy
Jancenowiemnoga mianownikmęski osobowy
Jancenowiemnoga wołaczmęski osobowy
Jancenówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Jancenówmnoga biernikmęski osobowy
Jancenymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Jancenymnoga biernikmęski zwierzęcy
Jancenymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Jancen (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Jancen

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Jancenpojedyncza mnoga mianownikżeński
Jancenpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Jancenpojedyncza mnoga celownikżeński
Jancenpojedyncza mnoga biernikżeński
Jancenpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Jancenpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Jancenpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz