in-ży-nier-ka

inżynierka (nazwa pospolita) rzeczownik lekcew.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: inżynierek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
inżynierekpojedyncza mianownikmęski osobowy
inżynierkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
inżynierkapojedyncza biernikmęski osobowy
inżynierkachmnoga miejscownikmęski osobowy
inżynierkamimnoga narzędnikmęski osobowy
inżynierkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
inżynierkimnoga biernikmęski zwierzęcy
inżynierkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
inżynierkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
inżynierkommnoga celownikmęski osobowy
inżynierkowipojedyncza celownikmęski osobowy
inżynierkowiemnoga mianownikmęski osobowy
inżynierkowiemnoga wołaczmęski osobowy
inżynierkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
inżynierkówmnoga biernikmęski osobowy
inżynierkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
inżynierkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz