in-no-wier-czo-ść

innowierczość (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: innowierczość

słowoliczbaprzypadekrodzaj
innowierczościmnoga dopełniaczżeński
innowierczościmnoga mianownikżeński
innowierczościmnoga biernikżeński
innowierczościmnoga wołaczżeński
innowierczościpojedyncza celownikżeński
innowierczościpojedyncza miejscownikżeński
innowierczościpojedyncza dopełniaczżeński
innowierczościpojedyncza wołaczżeński
innowierczościachmnoga miejscownikżeński
innowierczościamimnoga narzędnikżeński
innowierczościąpojedyncza narzędnikżeński
innowierczościommnoga celownikżeński
innowierczośćpojedyncza biernikżeński
innowierczośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz