in-fant-ko

infantko (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: infantka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
infantcepojedyncza celownikżeński
infantcepojedyncza miejscownikżeński
infantekmnoga dopełniaczżeński
infantkapojedyncza mianownikżeński
infantkachmnoga miejscownikżeński
infantkamimnoga narzędnikżeński
infantkąpojedyncza narzędnikżeński
infantkępojedyncza biernikżeński
infantkimnoga mianownikżeński
infantkimnoga biernikżeński
infantkimnoga wołaczżeński
infantkipojedyncza dopełniaczżeński
infantkopojedyncza wołaczżeński
infantkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz