in-dyc-ko-ść

indyckość (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: indyckość

słowoliczbaprzypadekrodzaj
indyckościmnoga dopełniaczżeński
indyckościmnoga mianownikżeński
indyckościmnoga biernikżeński
indyckościmnoga wołaczżeński
indyckościpojedyncza celownikżeński
indyckościpojedyncza miejscownikżeński
indyckościpojedyncza dopełniaczżeński
indyckościpojedyncza wołaczżeński
indyckościachmnoga miejscownikżeński
indyckościamimnoga narzędnikżeński
indyckościąpojedyncza narzędnikżeński
indyckościommnoga celownikżeński
indyckośćpojedyncza biernikżeński
indyckośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz