in-do-eu-ro-pe-ista-mi

indoeuropeistami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: indoeuropeista

słowoliczbaprzypadekrodzaj
indoeuropeistapojedyncza mianownikmęski osobowy
indoeuropeistachmnoga miejscownikmęski osobowy
indoeuropeistamimnoga narzędnikmęski osobowy
indoeuropeistąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
indoeuropeistępojedyncza biernikmęski osobowy
indoeuropeistopojedyncza wołaczmęski osobowy
indoeuropeistommnoga celownikmęski osobowy
indoeuropeistówmnoga dopełniaczmęski osobowy
indoeuropeistówmnoga biernikmęski osobowy
indoeuropeistymnoga mianownikmęski zwierzęcy
indoeuropeistymnoga biernikmęski zwierzęcy
indoeuropeistymnoga wołaczmęski zwierzęcy
indoeuropeistypojedyncza dopełniaczmęski osobowy
indoeuropeiścimnoga mianownikmęski osobowy
indoeuropeiścimnoga wołaczmęski osobowy
indoeuropeiściepojedyncza celownikmęski osobowy
indoeuropeiściepojedyncza miejscownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz