hu-do-mi-ętem

Hudomiętem (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Hudomięt

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Hudomięciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Hudomięciepojedyncza wołaczmęski osobowy
Hudomiętpojedyncza mianownikmęski osobowy
Hudomiętapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Hudomiętapojedyncza biernikmęski osobowy
Hudomiętachmnoga miejscownikmęski osobowy
Hudomiętamimnoga narzędnikmęski osobowy
Hudomiętempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Hudomiętommnoga celownikmęski osobowy
Hudomiętowipojedyncza celownikmęski osobowy
Hudomiętowiemnoga mianownikmęski osobowy
Hudomiętowiemnoga wołaczmęski osobowy
Hudomiętówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Hudomiętówmnoga biernikmęski osobowy
Hudomiętymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Hudomiętymnoga biernikmęski zwierzęcy
Hudomiętymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz