horsz-cza-ru-ki

Horszczaruki (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Horszczaruk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Horszczarukpojedyncza mianownikmęski osobowy
Horszczarukapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Horszczarukapojedyncza biernikmęski osobowy
Horszczarukachmnoga miejscownikmęski osobowy
Horszczarukamimnoga narzędnikmęski osobowy
Horszczarukimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Horszczarukimnoga biernikmęski zwierzęcy
Horszczarukimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Horszczarukiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Horszczarukommnoga celownikmęski osobowy
Horszczarukowipojedyncza celownikmęski osobowy
Horszczarukowiemnoga mianownikmęski osobowy
Horszczarukowiemnoga wołaczmęski osobowy
Horszczarukówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Horszczarukówmnoga biernikmęski osobowy
Horszczarukupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Horszczarukupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz