hor-stu

horstu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: horst

słowoliczbaprzypadekrodzaj
horstpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
horstpojedyncza biernikmęski rzeczowy
horstachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
horstamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
horstempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
horstommnoga celownikmęski rzeczowy
horstowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
horstówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
horstupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
horstymnoga mianownikmęski rzeczowy
horstymnoga biernikmęski rzeczowy
horstymnoga wołaczmęski rzeczowy
horściepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
horściepojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz