ho-rod-ni-czo-wie

horodniczowie (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: horodniczy

słowoliczbaprzypadekrodzaj
horodniczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
horodniczemnoga biernikmęski zwierzęcy
horodniczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
horodniczegopojedyncza dopełniaczmęski osobowy
horodniczegopojedyncza biernikmęski osobowy
horodniczemupojedyncza celownikmęski osobowy
horodniczowiemnoga mianownikmęski osobowy
horodniczowiemnoga wołaczmęski osobowy
horodniczymnoga mianownikmęski osobowy
horodniczymnoga wołaczmęski osobowy
horodniczypojedyncza mianownikmęski osobowy
horodniczypojedyncza wołaczmęski osobowy
horodniczychmnoga dopełniaczmęski osobowy
horodniczychmnoga biernikmęski osobowy
horodniczychmnoga miejscownikmęski osobowy
horodniczymmnoga celownikmęski osobowy
horodniczympojedyncza narzędnikmęski osobowy
horodniczympojedyncza miejscownikmęski osobowy
horodniczymimnoga narzędnikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz