ho-len-der-ce

Holenderce (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Holenderka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
holendercepojedyncza celownikżeński
holendercepojedyncza miejscownikżeński
holenderekmnoga dopełniaczżeński
holenderkapojedyncza mianownikżeński
holenderkachmnoga miejscownikżeński
holenderkamimnoga narzędnikżeński
holenderkąpojedyncza narzędnikżeński
holenderkępojedyncza biernikżeński
holenderkimnoga mianownikżeński
holenderkimnoga biernikżeński
holenderkimnoga wołaczżeński
holenderkipojedyncza dopełniaczżeński
holenderkopojedyncza wołaczżeński
holenderkommnoga celownikżeński
Holendercepojedyncza celownikżeński
Holendercepojedyncza miejscownikżeński
Holenderekmnoga dopełniaczżeński
Holenderkapojedyncza mianownikżeński
Holenderkachmnoga miejscownikżeński
Holenderkamimnoga narzędnikżeński
Holenderkąpojedyncza narzędnikżeński
Holenderkępojedyncza biernikżeński
Holenderkimnoga mianownikżeński
Holenderkimnoga biernikżeński
Holenderkimnoga wołaczżeński
Holenderkipojedyncza dopełniaczżeński
Holenderkopojedyncza wołaczżeński
Holenderkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz