ha-ńbi-ciel

hańbiciel (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: hańbiciel

słowoliczbaprzypadekrodzaj
hańbicielpojedyncza mianownikmęski osobowy
hańbicielapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
hańbicielapojedyncza biernikmęski osobowy
hańbicielachmnoga miejscownikmęski osobowy
hańbicielamimnoga narzędnikmęski osobowy
hańbicielemnoga mianownikmęski zwierzęcy
hańbicielemnoga biernikmęski zwierzęcy
hańbicielemnoga wołaczmęski zwierzęcy
hańbicielemnoga mianownikmęski osobowy
hańbicielemnoga wołaczmęski osobowy
hańbicielempojedyncza narzędnikmęski osobowy
hańbicielimnoga dopełniaczmęski osobowy
hańbicielimnoga biernikmęski osobowy
hańbicielommnoga celownikmęski osobowy
hańbicielowipojedyncza celownikmęski osobowy
hańbicielupojedyncza miejscownikmęski osobowy
hańbicielupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz