gło-wo-tu-ło-wiu

głowotułowiu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: głowotułów

słowoliczbaprzypadekrodzaj
głowotułowimnoga dopełniaczmęski rzeczowy
głowotułowiapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
głowotułowiachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
głowotułowiamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
głowotułowiemnoga mianownikmęski rzeczowy
głowotułowiemnoga biernikmęski rzeczowy
głowotułowiemnoga wołaczmęski rzeczowy
głowotułowiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
głowotułowiommnoga celownikmęski rzeczowy
głowotułowiowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
głowotułowiupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
głowotułowiupojedyncza wołaczmęski rzeczowy
głowotułówpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
głowotułówpojedyncza biernikmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz