gęsiar-ko-wie

gęsiarkowie (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: gęsiarek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
gęsiarekpojedyncza mianownikmęski osobowy
gęsiarkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
gęsiarkapojedyncza biernikmęski osobowy
gęsiarkachmnoga miejscownikmęski osobowy
gęsiarkamimnoga narzędnikmęski osobowy
gęsiarkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
gęsiarkimnoga biernikmęski zwierzęcy
gęsiarkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
gęsiarkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
gęsiarkommnoga celownikmęski osobowy
gęsiarkowipojedyncza celownikmęski osobowy
gęsiarkowiemnoga mianownikmęski osobowy
gęsiarkowiemnoga wołaczmęski osobowy
gęsiarkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
gęsiarkówmnoga biernikmęski osobowy
gęsiarkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
gęsiarkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz