gęba-czy

gębaczy (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: gębacz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
gębaczpojedyncza mianownikmęski osobowy
gębaczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
gębaczapojedyncza biernikmęski osobowy
gębaczachmnoga miejscownikmęski osobowy
gębaczamimnoga narzędnikmęski osobowy
gębaczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
gębaczemnoga biernikmęski zwierzęcy
gębaczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
gębaczemnoga mianownikmęski osobowy
gębaczemnoga wołaczmęski osobowy
gębaczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
gębaczommnoga celownikmęski osobowy
gębaczowipojedyncza celownikmęski osobowy
gębaczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
gębaczówmnoga biernikmęski osobowy
gębaczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
gębaczupojedyncza wołaczmęski osobowy
gębaczymnoga dopełniaczmęski osobowy
gębaczymnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz