grze-gor-czu-ki

Grzegorczuki (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Grzegorczuk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Grzegorczukpojedyncza mianownikmęski osobowy
Grzegorczukapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Grzegorczukapojedyncza biernikmęski osobowy
Grzegorczukachmnoga miejscownikmęski osobowy
Grzegorczukamimnoga narzędnikmęski osobowy
Grzegorczukimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Grzegorczukimnoga biernikmęski zwierzęcy
Grzegorczukimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Grzegorczukiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Grzegorczukommnoga celownikmęski osobowy
Grzegorczukowipojedyncza celownikmęski osobowy
Grzegorczukowiemnoga mianownikmęski osobowy
Grzegorczukowiemnoga wołaczmęski osobowy
Grzegorczukówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Grzegorczukówmnoga biernikmęski osobowy
Grzegorczukupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Grzegorczukupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz