grze-bien-ni-ki

grzebienniki (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny daw.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: grzebiennik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
grzebiennicymnoga mianownikmęski osobowy
grzebiennicymnoga wołaczmęski osobowy
grzebiennikpojedyncza mianownikmęski osobowy
grzebiennikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
grzebiennikapojedyncza biernikmęski osobowy
grzebiennikachmnoga miejscownikmęski osobowy
grzebiennikamimnoga narzędnikmęski osobowy
grzebiennikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
grzebiennikimnoga biernikmęski zwierzęcy
grzebiennikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
grzebiennikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
grzebiennikommnoga celownikmęski osobowy
grzebiennikowipojedyncza celownikmęski osobowy
grzebiennikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
grzebiennikówmnoga biernikmęski osobowy
grzebiennikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
grzebiennikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz