gro-tża-gle

grotżagle (nazwa pospolita) rzeczownik żegl.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: grotżagiel

słowoliczbaprzypadekrodzaj
grotżagielpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
grotżagielpojedyncza biernikmęski rzeczowy
grotżaglapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
grotżaglachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
grotżaglamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
grotżaglemnoga mianownikmęski rzeczowy
grotżaglemnoga biernikmęski rzeczowy
grotżaglemnoga wołaczmęski rzeczowy
grotżaglempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
grotżaglimnoga dopełniaczmęski rzeczowy
grotżaglommnoga celownikmęski rzeczowy
grotżaglowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
grotżaglupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
grotżaglupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz