gron-ko

gronko (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: nijaki

Forma podstawowa: gronko

słowoliczbaprzypadekrodzaj
gronekmnoga dopełniacznijaki
gronkamnoga mianowniknijaki
gronkamnoga bierniknijaki
gronkamnoga wołacznijaki
gronkapojedyncza dopełniacznijaki
gronkachmnoga miejscowniknijaki
gronkamimnoga narzędniknijaki
gronkiempojedyncza narzędniknijaki
gronkopojedyncza mianowniknijaki
gronkopojedyncza bierniknijaki
gronkopojedyncza wołacznijaki
gronkommnoga celowniknijaki
gronkupojedyncza celowniknijaki
gronkupojedyncza miejscowniknijaki

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz