grom-ke

Gromke (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Gromke

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Gromkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Gromkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Gromkemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Gromkemnoga biernikmęski zwierzęcy
Gromkemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Gromkepojedyncza mianownikmęski osobowy
Gromkepojedyncza wołaczmęski osobowy
Gromkegopojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Gromkegopojedyncza biernikmęski osobowy
Gromkempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Gromkempojedyncza miejscownikmęski osobowy
Gromkemupojedyncza celownikmęski osobowy
Gromkommnoga celownikmęski osobowy
Gromkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Gromkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Gromkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Gromkówmnoga biernikmęski osobowy

Gromke (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Gromke

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Gromkepojedyncza mnoga mianownikżeński
Gromkepojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Gromkepojedyncza mnoga celownikżeński
Gromkepojedyncza mnoga biernikżeński
Gromkepojedyncza mnoga narzędnikżeński
Gromkepojedyncza mnoga miejscownikżeński
Gromkepojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz