grom-ce

gromce (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny daw.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: gromca

słowoliczbaprzypadekrodzaj
gromcapojedyncza mianownikmęski osobowy
gromcachmnoga miejscownikmęski osobowy
gromcamimnoga narzędnikmęski osobowy
gromcąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
gromcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
gromcemnoga biernikmęski zwierzęcy
gromcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
gromcępojedyncza biernikmęski osobowy
gromcopojedyncza wołaczmęski osobowy
gromcommnoga celownikmęski osobowy
gromcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
gromcówmnoga biernikmęski osobowy
gromcymnoga mianownikmęski osobowy
gromcymnoga wołaczmęski osobowy
gromcypojedyncza celownikmęski osobowy
gromcypojedyncza miejscownikmęski osobowy
gromcypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Gromce (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Gromiec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Gromcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Gromcapojedyncza biernikmęski osobowy
Gromcachmnoga miejscownikmęski osobowy
Gromcamimnoga narzędnikmęski osobowy
Gromcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Gromcemnoga biernikmęski zwierzęcy
Gromcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Gromcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Gromcommnoga celownikmęski osobowy
Gromcowipojedyncza celownikmęski osobowy
Gromcowiemnoga mianownikmęski osobowy
Gromcowiemnoga wołaczmęski osobowy
Gromcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Gromcówmnoga biernikmęski osobowy
Gromcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Gromcupojedyncza wołaczmęski osobowy
Gromiecpojedyncza mianownikmęski osobowy

Gromce (nazwa geograficzna) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: Gromiec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Gromcapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
Gromcachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
Gromcamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
Gromcemnoga mianownikmęski rzeczowy
Gromcemnoga biernikmęski rzeczowy
Gromcemnoga wołaczmęski rzeczowy
Gromcempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
Gromcommnoga celownikmęski rzeczowy
Gromcowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
Gromcówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
Gromcupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
Gromcupojedyncza wołaczmęski rzeczowy
Gromiecpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
Gromiecpojedyncza biernikmęski rzeczowy

Gromce (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Gromko

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Gromcepojedyncza celownikmęski osobowy
Gromcepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Gromkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Gromkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Gromkąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Gromkępojedyncza biernikmęski osobowy
Gromkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Gromkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Gromkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Gromkipojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Gromkopojedyncza mianownikmęski osobowy
Gromkopojedyncza wołaczmęski osobowy
Gromkommnoga celownikmęski osobowy
Gromkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Gromkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Gromkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Gromkówmnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz