gro-dzia-ny

grodziany (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: grodzianin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
grodzianmnoga dopełniaczmęski osobowy
grodzianmnoga biernikmęski osobowy
grodzianachmnoga miejscownikmęski osobowy
grodzianamimnoga narzędnikmęski osobowy
grodzianiemnoga mianownikmęski osobowy
grodzianiemnoga wołaczmęski osobowy
grodzianinpojedyncza mianownikmęski osobowy
grodzianinapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
grodzianinapojedyncza biernikmęski osobowy
grodzianinempojedyncza narzędnikmęski osobowy
grodzianiniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
grodzianiniepojedyncza wołaczmęski osobowy
grodzianinowipojedyncza celownikmęski osobowy
grodzianommnoga celownikmęski osobowy
grodzianymnoga mianownikmęski zwierzęcy
grodzianymnoga biernikmęski zwierzęcy
grodzianymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz