go-łęb-ni-ku

gołębniku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: gołębnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
gołębnikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
gołębnikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
gołębnikapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
gołębnikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
gołębnikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
gołębnikimnoga mianownikmęski rzeczowy
gołębnikimnoga biernikmęski rzeczowy
gołębnikimnoga wołaczmęski rzeczowy
gołębnikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
gołębnikommnoga celownikmęski rzeczowy
gołębnikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
gołębnikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
gołębnikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
gołębnikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz