gon-tem

gontem (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: gont

słowoliczbaprzypadekrodzaj
gonciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
gonciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
gontpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
gontpojedyncza biernikmęski rzeczowy
gontapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
gontachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
gontamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
gontempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
gontommnoga celownikmęski rzeczowy
gontowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
gontówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
gontupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
gontymnoga mianownikmęski rzeczowy
gontymnoga biernikmęski rzeczowy
gontymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz