gla-nert

Glanert (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Glanert

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Glanerciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Glanerciepojedyncza wołaczmęski osobowy
Glanertpojedyncza mianownikmęski osobowy
Glanertapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Glanertapojedyncza biernikmęski osobowy
Glanertachmnoga miejscownikmęski osobowy
Glanertamimnoga narzędnikmęski osobowy
Glanertempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Glanertommnoga celownikmęski osobowy
Glanertowipojedyncza celownikmęski osobowy
Glanertowiemnoga mianownikmęski osobowy
Glanertowiemnoga wołaczmęski osobowy
Glanertówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Glanertówmnoga biernikmęski osobowy
Glanertymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Glanertymnoga biernikmęski zwierzęcy
Glanertymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Glanert (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Glanert

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Glanertpojedyncza mnoga mianownikżeński
Glanertpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Glanertpojedyncza mnoga celownikżeński
Glanertpojedyncza mnoga biernikżeński
Glanertpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Glanertpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Glanertpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz