gi-ruć

Giruć (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Giruć

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Girućpojedyncza mnoga mianownikżeński
Girućpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Girućpojedyncza mnoga celownikżeński
Girućpojedyncza mnoga biernikżeński
Girućpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Girućpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Girućpojedyncza mnoga wołaczżeński

Giruć (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Giruć

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Giruciapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Giruciapojedyncza biernikmęski osobowy
Giruciachmnoga miejscownikmęski osobowy
Giruciamimnoga narzędnikmęski osobowy
Giruciemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Giruciemnoga biernikmęski zwierzęcy
Giruciemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Giruciempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Giruciommnoga celownikmęski osobowy
Giruciowipojedyncza celownikmęski osobowy
Giruciowiemnoga mianownikmęski osobowy
Giruciowiemnoga wołaczmęski osobowy
Giruciówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Giruciówmnoga biernikmęski osobowy
Giruciupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Giruciupojedyncza wołaczmęski osobowy
Girućpojedyncza mianownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz