gien-ku

Gienku (imię) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Gienek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Gienekpojedyncza mianownikmęski osobowy
Gienkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Gienkapojedyncza biernikmęski osobowy
Gienkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Gienkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Gienkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Gienkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Gienkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Gienkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Gienkommnoga celownikmęski osobowy
Gienkowipojedyncza celownikmęski osobowy
Gienkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Gienkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Gienkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Gienkówmnoga biernikmęski osobowy
Gienkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Gienkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz