fran-kli-nu

franklinu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: franklin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
franklinpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
franklinpojedyncza biernikmęski rzeczowy
franklinapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
franklinachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
franklinamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
franklinempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
frankliniepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
frankliniepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
franklinommnoga celownikmęski rzeczowy
franklinowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
franklinówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
franklinupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
franklinymnoga mianownikmęski rzeczowy
franklinymnoga biernikmęski rzeczowy
franklinymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz