fran-cus

Francus (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Francus

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Francuspojedyncza mianownikmęski osobowy
Francusapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Francusapojedyncza biernikmęski osobowy
Francusachmnoga miejscownikmęski osobowy
Francusamimnoga narzędnikmęski osobowy
Francusempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Francusiepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Francusiepojedyncza wołaczmęski osobowy
Francusommnoga celownikmęski osobowy
Francusowipojedyncza celownikmęski osobowy
Francusowiemnoga mianownikmęski osobowy
Francusowiemnoga wołaczmęski osobowy
Francusówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Francusówmnoga biernikmęski osobowy
Francusymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Francusymnoga biernikmęski zwierzęcy
Francusymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Francus (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Francus

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Francuspojedyncza mnoga mianownikżeński
Francuspojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Francuspojedyncza mnoga celownikżeński
Francuspojedyncza mnoga biernikżeński
Francuspojedyncza mnoga narzędnikżeński
Francuspojedyncza mnoga miejscownikżeński
Francuspojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz