fiu-tą

Fiutą (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Fiuta

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Fiuciepojedyncza celownikmęski osobowy
Fiuciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Fiutapojedyncza mianownikmęski osobowy
Fiutachmnoga miejscownikmęski osobowy
Fiutamimnoga narzędnikmęski osobowy
Fiutąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Fiutępojedyncza biernikmęski osobowy
Fiutopojedyncza wołaczmęski osobowy
Fiutommnoga celownikmęski osobowy
Fiutowiemnoga mianownikmęski osobowy
Fiutowiemnoga wołaczmęski osobowy
Fiutówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Fiutówmnoga biernikmęski osobowy
Fiutymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Fiutymnoga biernikmęski zwierzęcy
Fiutymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Fiutypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Fiutą (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Fiuta

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Fiuciepojedyncza celownikżeński
Fiuciepojedyncza miejscownikżeński
Fiutmnoga dopełniaczżeński
Fiutapojedyncza mianownikżeński
Fiutachmnoga miejscownikżeński
Fiutamimnoga narzędnikżeński
Fiutąpojedyncza narzędnikżeński
Fiutępojedyncza biernikżeński
Fiutopojedyncza wołaczżeński
Fiutommnoga celownikżeński
Fiutymnoga mianownikżeński
Fiutymnoga biernikżeński
Fiutymnoga wołaczżeński
Fiutypojedyncza dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz