fiu-ty-ńcom

fiutyńcom (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: fiutyniec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
fiutyniecpojedyncza mianownikmęski osobowy
fiutyńcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
fiutyńcapojedyncza biernikmęski osobowy
fiutyńcachmnoga miejscownikmęski osobowy
fiutyńcamimnoga narzędnikmęski osobowy
fiutyńcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
fiutyńcemnoga biernikmęski zwierzęcy
fiutyńcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
fiutyńcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
fiutyńcommnoga celownikmęski osobowy
fiutyńcowipojedyncza celownikmęski osobowy
fiutyńcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
fiutyńcówmnoga biernikmęski osobowy
fiutyńcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
fiutyńcupojedyncza wołaczmęski osobowy
fiutyńcymnoga mianownikmęski osobowy
fiutyńcymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz