fi-lan-tro-pą

filantropą (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: filantropa

słowoliczbaprzypadekrodzaj
filantropapojedyncza mianownikmęski osobowy
filantropachmnoga miejscownikmęski osobowy
filantropamimnoga narzędnikmęski osobowy
filantropąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
filantropępojedyncza biernikmęski osobowy
filantropiepojedyncza celownikmęski osobowy
filantropiepojedyncza miejscownikmęski osobowy
filantropopojedyncza wołaczmęski osobowy
filantropommnoga celownikmęski osobowy
filantropowiemnoga mianownikmęski osobowy
filantropowiemnoga wołaczmęski osobowy
filantropówmnoga dopełniaczmęski osobowy
filantropówmnoga biernikmęski osobowy
filantropymnoga mianownikmęski zwierzęcy
filantropymnoga biernikmęski zwierzęcy
filantropymnoga wołaczmęski zwierzęcy
filantropypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz