fa-eto-nu

faetonu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: faeton

słowoliczbaprzypadekrodzaj
faetonpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
faetonpojedyncza biernikmęski rzeczowy
faetonachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
faetonamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
faetonempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
faetoniepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
faetoniepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
faetonommnoga celownikmęski rzeczowy
faetonowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
faetonówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
faetonupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
faetonymnoga mianownikmęski rzeczowy
faetonymnoga biernikmęski rzeczowy
faetonymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz