eto-lo-żko

etolożko (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: etolożka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
etolożcepojedyncza celownikżeński
etolożcepojedyncza miejscownikżeński
etolożekmnoga dopełniaczżeński
etolożkapojedyncza mianownikżeński
etolożkachmnoga miejscownikżeński
etolożkamimnoga narzędnikżeński
etolożkąpojedyncza narzędnikżeński
etolożkępojedyncza biernikżeński
etolożkimnoga mianownikżeński
etolożkimnoga biernikżeński
etolożkimnoga wołaczżeński
etolożkipojedyncza dopełniaczżeński
etolożkopojedyncza wołaczżeński
etolożkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz