espe-ran-ty-sty

esperantysty (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: esperantysta

słowoliczbaprzypadekrodzaj
esperantystapojedyncza mianownikmęski osobowy
esperantystachmnoga miejscownikmęski osobowy
esperantystamimnoga narzędnikmęski osobowy
esperantystąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
esperantystępojedyncza biernikmęski osobowy
esperantystopojedyncza wołaczmęski osobowy
esperantystommnoga celownikmęski osobowy
esperantystówmnoga dopełniaczmęski osobowy
esperantystówmnoga biernikmęski osobowy
esperantystymnoga mianownikmęski zwierzęcy
esperantystymnoga biernikmęski zwierzęcy
esperantystymnoga wołaczmęski zwierzęcy
esperantystypojedyncza dopełniaczmęski osobowy
esperantyścimnoga mianownikmęski osobowy
esperantyścimnoga wołaczmęski osobowy
esperantyściepojedyncza celownikmęski osobowy
esperantyściepojedyncza miejscownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz