espe-ran-tyst-ko

esperantystko (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: esperantystka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
esperantystcepojedyncza celownikżeński
esperantystcepojedyncza miejscownikżeński
esperantystekmnoga dopełniaczżeński
esperantystkapojedyncza mianownikżeński
esperantystkachmnoga miejscownikżeński
esperantystkamimnoga narzędnikżeński
esperantystkąpojedyncza narzędnikżeński
esperantystkępojedyncza biernikżeński
esperantystkimnoga mianownikżeński
esperantystkimnoga biernikżeński
esperantystkimnoga wołaczżeński
esperantystkipojedyncza dopełniaczżeński
esperantystkopojedyncza wołaczżeński
esperantystkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz