er-ra-tę

erratę (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: biernik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: errata

słowoliczbaprzypadekrodzaj
erraciepojedyncza celownikżeński
erraciepojedyncza miejscownikżeński
erratmnoga dopełniaczżeński
erratapojedyncza mianownikżeński
erratachmnoga miejscownikżeński
erratamimnoga narzędnikżeński
erratąpojedyncza narzędnikżeński
erratępojedyncza biernikżeński
erratopojedyncza wołaczżeński
erratommnoga celownikżeński
erratymnoga mianownikżeński
erratymnoga biernikżeński
erratymnoga wołaczżeński
erratypojedyncza dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz