elo-kwen-cyj

elokwencyj (nazwa pospolita) rzeczownik arch.;char.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: elokwencja

słowoliczbaprzypadekrodzaj
elokwencjapojedyncza mianownikżeński
elokwencjachmnoga miejscownikżeński
elokwencjamimnoga narzędnikżeński
elokwencjąpojedyncza narzędnikżeński
elokwencjemnoga mianownikżeński
elokwencjemnoga biernikżeński
elokwencjemnoga wołaczżeński
elokwencjępojedyncza biernikżeński
elokwencjipojedyncza celownikżeński
elokwencjipojedyncza miejscownikżeński
elokwencjipojedyncza dopełniaczżeński
elokwencjopojedyncza wołaczżeński
elokwencjommnoga celownikżeński
elokwencjimnoga dopełniaczżeński
elokwencyjmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz