dżu-dow-ce

dżudowce (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: dżudowiec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dżudowcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
dżudowcapojedyncza biernikmęski osobowy
dżudowcachmnoga miejscownikmęski osobowy
dżudowcamimnoga narzędnikmęski osobowy
dżudowcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
dżudowcemnoga biernikmęski zwierzęcy
dżudowcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
dżudowcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
dżudowcommnoga celownikmęski osobowy
dżudowcowipojedyncza celownikmęski osobowy
dżudowcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
dżudowcówmnoga biernikmęski osobowy
dżudowcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
dżudowcupojedyncza wołaczmęski osobowy
dżudowcymnoga mianownikmęski osobowy
dżudowcymnoga wołaczmęski osobowy
dżudowczepojedyncza wołaczmęski osobowy
dżudowiecpojedyncza mianownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz