dźwi-ękow-cy

dźwiękowcy (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: dźwiękowiec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dźwiękowcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
dźwiękowcapojedyncza biernikmęski osobowy
dźwiękowcachmnoga miejscownikmęski osobowy
dźwiękowcamimnoga narzędnikmęski osobowy
dźwiękowcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
dźwiękowcemnoga biernikmęski zwierzęcy
dźwiękowcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
dźwiękowcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
dźwiękowcommnoga celownikmęski osobowy
dźwiękowcowipojedyncza celownikmęski osobowy
dźwiękowcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
dźwiękowcówmnoga biernikmęski osobowy
dźwiękowcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
dźwiękowcupojedyncza wołaczmęski osobowy
dźwiękowcymnoga mianownikmęski osobowy
dźwiękowcymnoga wołaczmęski osobowy
dźwiękowiecpojedyncza mianownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz