dźwi-ękot-ce

dźwiękotce (nazwa pospolita) rzeczownik indyw.

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: dźwiękotka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dźwiękotcepojedyncza celownikżeński
dźwiękotcepojedyncza miejscownikżeński
dźwiękotekmnoga dopełniaczżeński
dźwiękotkapojedyncza mianownikżeński
dźwiękotkachmnoga miejscownikżeński
dźwiękotkamimnoga narzędnikżeński
dźwiękotkąpojedyncza narzędnikżeński
dźwiękotkępojedyncza biernikżeński
dźwiękotkimnoga mianownikżeński
dźwiękotkimnoga biernikżeński
dźwiękotkimnoga wołaczżeński
dźwiękotkipojedyncza dopełniaczżeński
dźwiękotkopojedyncza wołaczżeński
dźwiękotkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz